БЕЛАДОНА

Во една лудница на југот, можеби и на северот, триесет и девет затвореници исто така си ги шијат устите – со хируршки конец. При шиењето затворениците користат широк закосен бод, па секоја уста е зашиена во три, најмногу четири потези. Беше тоа бунт на болните против персоналот кој не им се обраќаше. Во душевната болница тогаш  завладеа уште поголемо безгласје, голем молк кој денес како пареа, како дим, шишти од таваните и од ѕидовите на дотраената зграда во небиднина и во облаците се крева кон небото; во црните ноќи  (moonless nights), тоа исто безгласје, тој злокобен човечки молк, наводно лудачки, се враќа како ветре; како мек дожд тој паѓа врз матните окна на нашиот азил во недојдија и, за да  преживеат, бидејќи тоа е нивниот единствен воздух, болните со него, со тоа чумаво но безмирисно ветре, со таа невидлива пајакова тишина, ги полнат своите сега веќе распаднати, лабави бели дробови. Пејзажот околу лудницата запечатен е, скаменет, како неподвижен цртеж. Тој лежи под лава од тишина исткаена од нечујни чекори кои меко шумолат бидејќи се излеваат од таа душевна болница во која сите влечки се од филц.

 

Би можел и тој. Да престане да зборува. Да престане да се сеќава.

399 ден

Автор: Даша Дрндиќ
Издавач: Икона
Димензии: 312стр. 13х20 cm
Тежина: 300 гр.
ОПИС

Во саботата, 19-ти јануари 2002, шеесет лица притворени во логорот за илегални имигранти си ги сошиваат  устите. Шеесет лица со сошиени усти талкаат низ логорот зјапајќи во небото. По нив подрипнуваат мали калливи кучиња скитници, пискаво квичејќи. Властите упорно го одложуваат разгледувањето на нивните апликации за имиграција.

 

Тереза Акоста е жена која одлучува да не се сеќава. Тереза Акоста не се сеќава на своето детство; до десеттата година како да не постоела. Нејзината амнезија е густа и неподвижна. Во Тереза Акоста живеат пет различни Терези Акости. Секоја има свој глас и различен израз на лицето. Ниедна не се сеќава на разговорот со останатите Терези Акости. Секоја Тереза го порекнува постоењето на останатите четири. Секоја Тереза Акоста има свои погледи на бракот, на љубовта, на работата, на животот воопшто, сосем различни од погледите на останатите Терези Акости. По многу сеанси, лекарот одлучува да не се меша во животите на петте Терези, одлучува да ги остави во нивното заедничко несеќавање. Во кое живеат хармонично.

Фауста Финк не се сеќаваше на својот живот пред својата четиринаесетта година. Нејзе лекарите ѝ дадоа антидепресиви, па почна да се сеќава. Рече, сега сум одлично, среќна сум, потоа се самоуби. Се фрли од петнаесеттиот кат. Во црвено кимоно. Паѓаше надуена како балон, лелеаво. Се виореше. Потоа се сплеска.

Продавница
0 items Кошничка

Кошничка

Затвори

Најава

Затвори

Scroll To Top
Facebook Twitter Pinterest WhatsApp WhatsApp Telegram Viber