Жолтата коза на мојата баба

Постои една приказна што не се чита само со очите – туку се слуша како далечен звук од планините, како ѕвончиња на стадо што се движи низ вековите.

Оваа книга нè носи меѓу номадскиот народ Јуруци, високо во планините Таур, каде што животот, природата и човекот дишат како едно. Таму, едно девојче и едно жолто јаре растат заедно – неразделни, како два гласа што одекнуваат низ планината.

Нивната приказна е едноставна, но длабока:
за доверба, за учење од природата, за одговорност кон животот што ни е даден.

Кога водата ќе исчезне, кога реката ќе замолкне – не исчезнува само природата.
Се менува и човекот.

Ова е книга што тивко, но силно потсетува:
дека човекот не е господар на светот, туку негов чувар.

Низ нежна и поетична приказна, авторката ни го открива светот на луѓе кои знаат да ја слушаат земјата, водата и тишината – и токму затоа знаат како да живеат.

За кого е оваа книга:

за деца кои сакаат приказни со душа
за родители кои бараат вредности, а не само забава
за сите што чувствуваат дека природата не е „надвор од нас“, туку дел од нас

Кога да ја читате:

кога сакате мирна приказна пред спиење
кога сакате да му дадете на детето нешто вистински вредно
кога сакате да се потсетите на едноставноста што ја забораваме

Зошто оваа книга е посебна:

носи автентична приказна инспирирана од вистински народ и традиција
ја поврзува детската имагинација со длабоки животни вистини
зборува за природата без да проповеда – туку раскажува

Ако бараш книга што ќе остане – не само на полицата, туку и во сеќавањето – ова е една од тие ретки приказни.